Tι υπάρχει κρυμμένο στο σκοτάδι; Δισεκατομμύρια χρόνια, Δισεκατομμύρια χρώματα – What’s hidden in the darkness? A Billion Years, A Billion Colors

Κάθε προσωπικό φωτογραφικό έργο, είναι απάντηση σε μια προσωπική πρόκληση. Μια εξερεύνηση. Μια δοκιμή απέναντι σε κάτι που πιστεύεις ότι είναι δύσκολο.

Η φωτογράφιση του σπηλαίου είναι μια τεράστια πρόκληση. Πρώτα το βασικό: υπάρχει ελάχιστο φως. Υπάρχει σκοτάδι. Άρα η φωτογραφική μηχανή δυσκολεύεται πολύ να εστιάσει. Πολύ δε περισσότερο, χρειάζεται μεγάλους χρόνους έκθεσης. Εγώ όμως ήμουν σε όλη τη διαδρομή πάνω σε μια βάρκα. Σκυμμένος -σχεδόν μπρούμυτα- για να περάσουμε από τις πιο χαμηλές στοές. Εν πλω, δεν υπάρχει η πολυτέλεια για τρίποδο. Μόνο σταθερό χέρι. Και ψηλά ISO. Μετά, είναι οι διαφορετικές διαδρομές. Οι πιο δύσκολες. Εκεί που οι σταλακτίτες περνούν ξυστά από το φακό. Για ένα κλικ. Αν το προλάβεις, καθώς πλέεις, σκυμμένος. Και κυρίως, η προσπάθεια να δημιουργήσεις εικόνες με κάποια σύνθεση. Να κρατηθείς ακίνητος, για μια εικόνα. Με λίγο φως. Όποιο φως.

Μετά όμως… Η μαγεία! Η πανδαισία χρωμάτων. Τα χρώματα των ιζημάτων και των μετάλλων που παρασέρνουν οι σταγόνες στη διαδρομή τους μέσα από τη γη, μέχρι να σχηματίσουν σταλαγμίτες και σταλακτίτες.

Και αυτή η τρομερή σιγή. Αυτό το μυστικό. Μέσα στο πηχτό σκοτάδι, κάτω από τα πιο στενά περάσματα. Αυτά τα χρώματα που κρύβονται μέσα στη γη. Και η αίσθηση ότι χρειάζονται περίπου 100 χρόνια, για να σχηματισθεί ένα εκατοστό ενός σταλαγμίτη. Αυτόν που εσύ θα κάνεις ένα κλικ για να τον καταγράψεις. Που βρίσκεται εκεί δισεκατομμύρια χρόνια.

Δέος και ανακάλυψη μαζί. Να, δείτε!

(οι φωτογραφίες ήδη διατίθενται εκτυπωμένες σε καμβά μεγάλης διάστασης)


Every personal photographic project is an answer to a self-imposed challenge. It’s an investigation. A trial against something that you believe is difficult.

Photographing a cave is such a challenge. First the basics: the absence of light. Darkness. Which means that the camera cannot focus properly. You need high exposure times. But, alas, I was in Diros cave, in Greece, on a boat. Crouching to pass through the narrowest corridors of time. While aboard a boat, a tripod is just a luxury. You only have your stable hand. And high ISOs. And then, it’s the itineraries inside the cave. The most difficult of them. Where stalagmites pass, a few centimeters away from your lens. For just a fleeting click. If you manage to capture it though, while you row, crouched. And then… the effort to create photos with some form of composition. To stay stable for a photograph. With minimal light. Any light available.

But then… then comes the magic! The multitude of colors. Colors created by water as it drips down from the earth to create stalactites and stalagmites, carrying with it any sediment found in earth. Creating all those beautiful colors.

And then this eerie silence of the cave. This secret, kept within the darkness. All those hidden colors under the earth. And the majestic feeling that it requires almost 100 years, for a single centimeter of a stalagmite to form. This same stalagmite that you make a single click to capture. Which is there for a billion years.

It’s Awe defined. A billion years, a billion of colors hidden in darkness.

(all photos are available on large, fine-art canvas prints)



Tι υπάρχει κρυμμένο στο σκοτάδι; Δισεκατομμύρια χρόνια, Δισεκατομμύρια χρώματα – What’s hidden in the darkness? A Billion Years, A Billion Colors was last modified: August 9th, 2017 by Yannis Larios