Καμιά φορά, οι δικοί μου ήρωες, ξεπερνούν τους φόβους τους και βγαίνουν μπροστά

Όταν ξενυχτώ τα βράδια, μέχρι τις 2.00 και 3.00 το πρωί, ετοιμάζοντας τις φωτογραφίες από τους γάμους των νέων ζευγαριών, οι εικόνες, τα γέλια και οι χαρές ξεπηδούν μέσα από τις εικόνες και ξαναζωντανεύουν. Εκεί, ανάμεσα στις εικόνες που ετοιμάζεις μια-μια, εκεί ανάμεσα στις αναμνήσεις και τις μουσικές που ετοιμάζονται να ανακατευτούν για να βγουν στο φως, για να γίνουν εκτυπώσεις και slideshows, εκεί υπάρχουν κάποιες στιγμές που “σκαλώνουν”.

Γιατί σε αυτές τις στιγμές, ξεπροβάλλουν οι δικοί μου ήρωες, από τα καρέ των φωτογραφιών μου. Είναι εκείνοι οι συγγενείς που δεν ντράπηκαν να κρατήσουν το διπλανό τους. Εκείνοι οι φίλοι που δεν κρύφτηκαν, για να μην φανεί η συγκίνηση. Είναι οι μικροί ήρωες που δεν φοβήθηκαν να βγουν μπροστά, νικώντας τους φόβους τους, ακόμη και αν χρειάστηκαν βοήθεια.

Και τότε είναι που θυμάμαι ξανά, εκείνο το εύλογο, σχεδόν ‘ρυθμικό’ ερώτημα που δέχομαι: “Και τι εννοείς Γιάννη, πως αποτυπώνεις τις ‘αυθεντικές στιγμές’ ενός γάμου;”

Και τότε είναι που αυτές οι εικόνες με τους ήρωές μου, κρατούν την απάντηση: Αυτές είναι οι αυθεντικές στιγμές. Αυτές που οι δικοί μου ήρωες, αφήνουν πίσω τους φόβους και τα πρέπει, και βγαίνουν μπροστά, κλέβοντας την παράσταση. Κι ας είναι εν μέσω ακόμη και ενός μυστηρίου γάμου!

Καμιά φορά, οι δικοί μου ήρωες, ξεπερνούν τους φόβους τους και βγαίνουν μπροστά was last modified: January 18th, 2017 by Yannis Larios