Υπάρχουν στιγμές στη φωτογράφιση γάμου, που πιστεύω ότι λειτουργεί μια άλλη αίσθηση, μπορεί να είναι η έκτη, η έβδομη, ή δεν ξέρω ποια άλλη αίσθηση! Όμως λειτουργεί! Όπως σε αυτή τη φωτογραφία με το μικρό παρανυφάκι, στο γάμο του Παντελή και της Βικτώριας. Σαν να ήταν από σκηνοθεσία, η μικρή παράνυφος ακολούθησε το ιδανικό σενάριο που έφτιαχνα πίσω από τη μηχανή. Μπήκε στο δωμάτιο, στράφηκε στο νυφικό, το άγγιξε. Όλα αυτά σε δύο δευτερόλεπτα. Έκανα ένα ή δυο κλικ, δεν θυμάμαι!… Tι άραγε συγκρίνεται με την ομορφιά της “αυθεντικής” στιγμής;
